Dawny kościół szpitalny z 1690 roku o obronnym charakterze, z otworami strzelniczymi pod okapem; osłaniał niegdyś Bramę Krakowską.
Przy przytułku dla ubogich i chorych stała tu najpierw drewniana kaplica, a w 1689 roku zaczęto budowę murowanego kościoła; poświęcono go w 1690 roku. Grube mury, wąskie okna i otwory strzelnicze pod dachem wskazują, że był częścią umocnień miasta i osłaniał Bramę Krakowską.
Po zaborze Austriacy zamknęli kościół, a od końca XVIII wieku do połowy lat 40. XX wieku służył on luteranom. Potem wrócił do katolików; od 2015 roku jest kościołem filialnym parafii Bożego Ciała.
To jednonawowa świątynia bez wieży, z renesansowym szczytem. Z dawnego wyposażenia przetrwały ołtarz główny i XVII-wieczne obrazy, w tym Matka Boża z Dzieciątkiem w typie Hodegetrii.
Zdjęcia: fot. Patryk Duszkiewicz, CC BY 3.0; fot. Wp (pl.wikipedia), CC BY-SA 3.0.
