Dawny kościół jezuitów z lat 1591-1594, uważany za najstarszy pojezuicki kościół w Polsce, z galerią figur świętych przed fasadą.
Jezuitów sprowadziła do Jarosławia Zofia z Odrowążów, a starania wspierał ks. Piotr Skarga. Kolegium otwarto w 1575 roku, a kościół św. Jana zbudowano w latach 1591-1594, prawdopodobnie według planów Józefa Bricciusa. Pierwotnie nawiązywał do rzymskiego Il Gesù. Po pożarach z 1600 i 1625 roku świątynię przebudowano i dodano kaplice.
Po kasacie zakonu w 1773 roku stracił wyposażenie, a od 1804 roku, po zamknięciu dawnej fary, jest kościołem parafialnym. Po kolejnym wielkim pożarze w 1862 roku odbudowano go pod wezwaniem Bożego Ciała. Polichromię wykonał w 1912 roku Leonard Winterowski ze Lwowa. Do środka prowadzą Drzwi Tysiąclecia ze scenami z dziejów Polski i Jarosławia, dzieło Stanisława Lenara. W ołtarzu głównym jest obraz Matki Bożej Śnieżnej, kopia rzymskiego Salus Populi Romani, ocalały z pożaru; w 2014 roku koronowano go na Rynku.
Przed fasadą stoją kopie barokowych figur świętych Janów i świętych jezuitów dłuta Tomasza Huttera. Z placu Skargi rozciąga się widok na dolinę Sanu.
Zdjęcia: fot. Patryk Duszkiewicz, CC BY 3.0; fot. Bazie, CC BY-SA 3.0 pl.
