Rozległy plac z ratuszem pośrodku i kamienicami kupców, którzy bogacili się na jednych z największych jarmarków dawnej Rzeczypospolitej.
Rynek wytyczono przy lokacji miasta na prawie magdeburskim w 1375 roku, a swój najlepszy czas przeżył w XVI i XVII wieku. Trzy razy w roku zjeżdżali tu kupcy z całej Europy, a największy jarmark, na Wniebowzięcie, ściągał podobno dziesięć razy więcej przyjezdnych, niż miasto miało stałych mieszkańców. W czasie jarmarków obradował tu także Sejm Czterech Ziem, reprezentacja Żydów Korony.
Po tamtych czasach zostały kamienice z podcieniami i wielopoziomowe piwnice wykute w lessie, w których składowano towary. W północnej części placu stoi studnia z XVII wieku, odkryta przypadkiem w 1965 roku podczas ratowania podziemi i odbudowana dwa lata później. Od maja do września wieczorami działa tu fontanna multimedialna z pokazami wody, światła i muzyki.
To dobry punkt startu do zwiedzania: przy Rynku działa punkt informacji turystycznej, a zejście do Podziemnej Trasy Turystycznej pod kamienicą nr 14 jest kilka kroków dalej.
Zdjęcia: fot. Patryk Duszkiewicz, CC BY 3.0; fot. Michał Bulsa, CC BY-SA 4.0; fot. Przykuta, CC BY-SA 3.0 pl.
